In het vorige nummer van Examens (Examens 1, 2006) is in deze rubriek de klassieke testtheorie besproken. Nu is het de beurt aan de Itemresponstheorie (IRT). In het vorige nummer stond een artikel van Theo Eggen over ‘Adaptief toetsen in Examens’ waarin de IRT al werd genoemd. Daar waar eenzelfde toets aan een groep kandidaten wordt aangeboden is de klassieke testtheorie goed toepasbaar.
Bij diverse modaliteiten – met name in de lucht- en zeevaart – wordt al veelvuldig en langdurig gebruikgemaakt van simulators voor meting, training en nascholing. Gezien de kosten van een vliegtuig of schip, het procedurele karakter van het besturen van deze voertuigen en de veiligheids- en milieuproblematiek is het een zeer efficiënt trainingsmiddel. In de toekomst zou het wellicht ook dienst kunnen doen in testsituaties.
In het artikel Het beoordelen van creativiteit (Oostwoud Wijdenes en Oosterhuis, Examens 3, 2005) is beschreven hoe er in het hbo-kunstonderwijs met creativiteit wordt omgegaan. Daar is niet zozeer sprake van ‘onderwijs in creativiteit’, maar wel van stimulering en bevordering van creativiteit bij getalenteerde studenten. Er bestaat echter geen receptuur of leergang voor.
Als u het mij vraagt, zijn het vooral de media die over de eindexamens jaarlijks in paniek raken. Veel meer dan de deelnemers zelf. Laat ik nou eens uit de doeken doen hoe het mijn zoon, die dit jaar eindexamen havo doet, vergaat. Bij hem niets van zenuwen, ongerustheid, stress of wat dies meer zij. En toch zou hij zich enige zorgen moeten maken, want hij nam ruimschoots de tijd om zijn schoolloopbaan inhoud te geven.
Onderwijsinstellingen kunnen per 1 augustus 2005 op basis van het experimenteerartikel in de Wet educatie beroepsonderwijs (WEB) hun onderwijs en examinering inrichten volgens de nieuwe kwalificatiedossiers. Deze zijn gebaseerd op de nieuwe beroepseisen die vervolgens uitgewerkt zijn in competenties, kerntaken en kernopgaven. KCE ontwikkelde hierbij een toetsingskader. De auteurs rapporteren hierover in dit artikel.
